ما که از دور دست می زنیم
از گلیم خویش اما نه از گلیم کسی دیگر
به دیوار شاید دستمان بلند شده است.
به صندلی اما کمر غیرتمان خم شده.
و هیچ عجله ای برای هیچ کدام نداریم.
خدا بدادمان برسد.